XX.Mendeko azkenengo hamarkadan gaur egungo ezagupen gizartean dagoen unibertsitatearen misioaren berrikustea hasi da, bere ohiko ikerkuntza eta goi mailako ikasketen funtzioei hirugarren bat gehitu zaie, proposamen nagusiek definitzen dutenaren arabera emprendizai, berrikuntza eta gizarte konpromesua diren hiru ardatz zentralen esparruaren garapenean oinarritzen den eta “hirugarren misioa” deitzen den oinarria da hau. Kontutan hartuta Europa del conocimiento-ren 2020ko horizontean planteatutako helburuetan, misioan arraskastaz kudeatzeko plana garrantzizko gai bat bezala aurkezten da EB-ko hiriburuan (Bueno Campos, 2007.
Hala ere, helburua ez da soilik berrikuntza sortu eta aplikatzea: unibertsitatea, hirugarren misioaren esparruan, ardura eta konpromesu bat da gizartearekin, eta batez ere bere gertuko inguruakin, bere eskualdean.
Erronka sozial eta ekonomikoen testuinguru honetan, dibertsifikatze sektorialan prozesu arin, malgua eta eraginkor bat sortzeko beharra agertzen da, zein konpetitibidade elementu bezala definituko den eta gure eskualde honetarako prest egon beharko den. Orain agertzen ari diren sektore berriek sortzen dituzten erronkak aukeratan bihurtu behar dira gure industria sarean. Ideia honekin ekonomia jasangarri berri horietara hurbildu behar gara, hauek lan postuen sorrera ekarriko baitute, zuzenean edo zeharka, sektore tradizional zein berrietan
